Neolitic, the sequence

Dit zal het laatste bericht zijn, binnenkort ga ik Egypte met zijn frisse ochtenden verruilen voor het koude Nederland. Hoewel, de ochtenden worden wel heel erg fris. Dus mentaal ben ik al geheel voorbereid op de Hollandse kou.
Het is ’s morgens erg mistig dus het duurt wat langer voordat de zon de temperatuur voldoende heeft opgevoerd voor ons warmbloedige archeologen. Om maar niet te spreken van onze Egyptische collega’s, die kijken ’s morgens wel heel erg ongelukkig uit vanonder hun dikke mutsen.

Maar goed, het opgraven in het Neolithische gaat door. Nog steeds het opgraven van haarden, op zoek naar goede houtskool monsters. Het is nog steeds niet erg opwindend. Maar het blijft lekker om in de schone buitenlucht van de woestijn te werken.

Het afgelopen weekend was ik kort in Cairo, met bezoek aan twee musea. Het Koptische museum en het museum van Islamitisch kunst.
Het bezoek aan het Koptische museum is een nasleep van de bezoeken aan de Koptische kloosters tijdens mijn vakantie. In alle kloosters werd vermeld dat de mooiste vondsten waren overgebracht naar het museum in Cairo. Dat klopt. Veel mooie dingen in een museum waar ik bij vroegere bezoeken wel ben langs gelopen maar nooit naar binnen ben gegaan. Vreemd, ik snap het zelf ook niet.
Islamitische kunst is iets heel anders, echt heel anders. Geen afbeeldingen, maar vooral houtsnijwerk, glas en koperen gebruiksvoorwerpen die heel mooi versierd zijn. Veel kalligrafie. Een maand geleden was het museum nog gesloten, het is nu net open. Mooi verlicht en ruim, maar nog niet helemaal gereed qua begeleidende teksten. Bij de voorwerpen waren wel toelichtingen vermeld, maar nog geen plattegrond van het museum als geheel. Dus vooraf heb je geen idee wat je gaat zien. Wel, een andere vorm van museumkunde!